Czego dowiesz się z tego artykułu?

• jakie elementy współpracy B2B w branży IT GIP uznał za zgodne z modelem działalności gospodarczej,
• czy rozliczenie godzinowe i korzystanie z firmowego sprzętu mogą występować przy współpracy B2B,
• czy Project Manager może zarządzać zespołem, współpracując ze spółką na B2B,
• które elementy odróżniają zarządzanie projektem od wykonywania obowiązków pracodawcy,
• kiedy sposób wykonywania umowy B2B może zwiększać ryzyko uznania jej za stosunek pracy,
• dlaczego sama treść kontraktu nie wystarcza i znaczenie ma również praktyka codziennej współpracy.

Współpraca B2B w branży IT od lat budzi pytania o granicę pomiędzy rzeczywistym świadczeniem usług przez przedsiębiorcę a zatrudnieniem, które w praktyce spełnia przesłanki stosunku pracy.

Istotnych wskazówek w tym zakresie dostarcza indywidualna interpretacja Głównego Inspektora Pracy z 29 lipca 2026 r. GIP zaakceptował w niej dwa modele współpracy stosowane przez spółkę z branży IT: ze specjalistami, takimi jak programiści i testerzy, oraz z Project Managerami.

W obu przypadkach uznano, że opisane zasady współpracy nie spełniają przesłanek stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 Kodeksu pracy.

>> Chcesz zabezpieczyć się przed kontrolą? Zamów audyt kontraktów B2B! <<

Co zadecydowało o uznaniu współpracy B2B za dopuszczalną?

Kluczowe znaczenie miał przede wszystkim faktyczny poziom samodzielności kontraktorów.

Osoby współpracujące ze spółką mogły odmówić przyjęcia konkretnego zamówienia. Jednocześnie spółka nie gwarantowała im stałej liczby zleceń ani ciągłości współpracy.

Kontraktorzy samodzielnie decydowali również o miejscu, czasie oraz sposobie wykonywania usług. Rolą spółki było wskazanie oczekiwanego rezultatu, standardu jakości oraz terminu realizacji.

Nie oznaczało to jednak bieżącego kierowania sposobem wykonywania pracy. Kontraktorzy nie otrzymywali szczegółowych poleceń dotyczących tego, w jaki sposób mają zrealizować określone zadanie. To istotne rozróżnienie.

W relacji pracowniczej jednym z kluczowych elementów jest bowiem wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy oraz w wyznaczonym przez niego miejscu i czasie. W modelu opisanym we wniosku do GIP zakres autonomii osób współpracujących był znacznie większy.

Rozliczenie godzinowe nie przesądza o istnieniu stosunku pracy

Ciekawym elementem interpretacji jest również podejście GIP do rozliczeń według czasu i materiału. Samo ewidencjonowanie liczby godzin wykonywania usług nie zostało uznane za przesłankę świadczącą o zatrudnieniu pracowniczym. Znaczenie ma jednak cel prowadzenia takiej ewidencji.

Jeżeli liczba godzin służy jedynie ustaleniu wysokości wynagrodzenia kontraktora, taki model może być zgodny z relacją B2B. Inaczej sytuacja może wyglądać wtedy, gdy ewidencja zaczyna pełnić funkcję charakterystyczną dla kontroli czasu pracy pracownika.

„Okno dostępności” również może funkcjonować w umowie B2B

GIP zaakceptował także rozwiązanie, zgodnie z którym kontraktorzy mogli wykonywać usługi w określonym przedziale czasowym — pomiędzy godziną 6.00 a 22.00. Nie oznaczało to jednak obowiązku świadczenia usług przez cały ten czas. To kontraktor decydował, w których konkretnie godzinach będzie realizował zadania. Nie otrzymywał również wynagrodzenia za samo pozostawanie w gotowości do pracy.

W praktyce istotne jest więc rozróżnienie pomiędzy określeniem ram organizacyjnych współpracy a narzuceniem kontraktorowi konkretnego czasu wykonywania obowiązków.

>> Chcesz zabezpieczyć się przed kontrolą? Zamów audyt kontraktów B2B! <<

Firmowy laptop nie przekreśla modelu B2B

Wątpliwości przedsiębiorców często dotyczą również sprzętu używanego przez osoby współpracujące na B2B. Czy kontraktor powinien zawsze korzystać z własnego komputera? Z interpretacji GIP wynika, że korzystanie z własnego sprzętu nie jest warunkiem koniecznym.

Dopuszczalne może być korzystanie przez kontraktorów ze sprzętu oraz systemów należących do spółki, jeżeli wynika to m.in. z wymagań dotyczących bezpieczeństwa, ochrony danych albo stosowanych standardów ISO.

Sam fakt przekazania firmowego sprzętu nie przesądza więc jeszcze o powstaniu stosunku pracy.

Możliwość zastępstwa i odpowiedzialność kontraktora

W analizowanym modelu kontraktor mógł również powierzyć wykonanie usług innej osobie, pod warunkiem uzyskania zgody spółki. Jednocześnie ponosił odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług. Oba te elementy wzmacniają gospodarczy charakter współpracy i odróżniają ją od klasycznego stosunku pracy.

Czy Project Manager może pracować na B2B?

Szczególnie interesująca część interpretacji dotyczy Project Managerów. W opisanym modelu Project Managerowie współpracujący na B2B koordynowali zespoły, w których znajdowali się również pracownicy zatrudnieni na podstawie umów o pracę.

Przydzielali zadania projektowe, ustalali harmonogramy oraz monitorowali postęp prac. Na pierwszy rzut oka taki zakres obowiązków może przypominać rolę przełożonego. GIP nie uznał jednak tego za wystarczające do zakwestionowania współpracy B2B.

Decydujące było to, że Project Managerowie nie posiadali kompetencji pracodawczych.

Nie mogli m.in.:

• zatrudniać ani zwalniać pracowników,
• ustalać ich wynagrodzeń,
• udzielać urlopów.

Ich zadaniem było zarządzanie projektem, a nie personelem w rozumieniu prawa pracy.

To istotna wskazówka dla firm technologicznych korzystających z rozbudowanych struktur projektowych. Sam fakt koordynowania pracy innych osób nie musi automatycznie oznaczać, że osoba pełniąca funkcję Project Managera powinna być zatrudniona na umowę o pracę.

Interpretacja GIP nie zabezpiecza każdego modelu B2B

Korzystnego rozstrzygnięcia nie należy jednak traktować jako ogólnego potwierdzenia bezpieczeństwa umów B2B w branży IT. Interpretacja wiąże organy Państwowej Inspekcji Pracy wyłącznie w odniesieniu do warunków przedstawionych we wniosku.

Jeżeli rzeczywisty sposób wykonywania współpracy wygląda inaczej niż opisany w dokumentacji, PIP może dojść do zupełnie innych wniosków.

Ryzyko może pojawić się szczególnie wtedy, gdy kontraktor:

• pracuje każdego dnia w sztywno określonych godzinach,
• musi pozostawać w ciągłej dyspozycji,
• wykonuje szczegółowe polecenia przełożonego,
• w praktyce nie może odmówić wykonania powierzonych zadań,
• funkcjonuje organizacyjnie tak samo jak osoby zatrudnione na umowę o pracę.

W takich sytuacjach sama nazwa zawartej umowy nie będzie decydująca.

>> Chcesz zabezpieczyć się przed kontrolą? Zamów audyt kontraktów B2B! <<

Umowa B2B to za mało. Liczy się sposób współpracy

Interpretacja GIP po raz kolejny pokazuje, że przy ocenie modelu B2B nie wystarczy przeanalizować samej treści kontraktu. Przedsiębiorca powinien sprawdzić także to, jak współpraca funkcjonuje na co dzień.

Znaczenie mogą mieć m.in.:

• sposób przydzielania zadań,
• zasady rozliczania czasu,
• sposób uzgadniania nieobecności,
• korzystanie ze sprzętu firmowego,
• zakres samodzielności kontraktora,
• kompetencje osób zarządzających projektami.

Dobrze skonstruowana umowa nie zabezpieczy przedsiębiorcy, jeżeli praktyka współpracy będzie odpowiadała klasycznemu podporządkowaniu pracowniczemu.

B2B w IT warto przeanalizować również pod kątem ZUS i podatków

Trzeba jednocześnie pamiętać, że interpretacja GIP dotyczy prawa pracy. Nie rozstrzyga automatycznie skutków współpracy w zakresie składek ZUS ani opodatkowania.

Dlatego kompleksowy audyt modelu B2B powinien obejmować nie tylko ryzyko uznania współpracy za stosunek pracy, lecz również potencjalne konsekwencje składkowe i podatkowe.

Przedsiębiorcy korzystający z kontraktorów — szczególnie w większej skali — powinni regularnie weryfikować zarówno dokumentację, jak i rzeczywisty model organizacji współpracy.

Nasza Kancelaria wspiera przedsiębiorców w audytach modeli B2B, dostosowaniu umów i procedur oraz ocenie ryzyk pracowniczych, składkowych i podatkowych.

Źródło: interpretacja indywidualna Głównego Inspektora Pracy z 29 lipca 2026 r., nr GIP-GPP.50.6.2026.3.

Ewa Flor

Doradca podatkowy | Właścicielka kancelarii doradztwa podatkowego | Ekspert Infor.pl | +48 32 724 71 01 | office@ewaflor.pl